Bir laboratuvar tezgahında net bir görüntü üreten bir kamera, hızla ilerleyen bir hava aracının altına cıvatalandığında otomatik olarak net bir görüntü üretmez. Aynı durum, statik bir menzilde bağlantı bütçesi testini geçen bir anten veya titreşimsiz bir odada görüş hattını sabit tutan bir gimbal için de geçerlidir. Gövde etrafındaki akış nötr bir arka plan değildir; faydalı yükün tam olarak satın alınma amacı olan performansını düşürür ve bunu tezgah testlerinin yeniden üretemeyeceği şekillerde yapar.
Akış içinde faydalı yük ve sensör testi , bu açığın canlı bir görevde bulanık görüntüler veya kopan bir bağlantı olarak ortaya çıkmadan önce kapatılmasını sağlayan yöntemdir.
1. Tezgah testi neden yeterli değildir?
Bir faydalı yük üreticisinin kendi kalifikasyonu genellikle elektriksel performansı, optik çözünürlüğü ve mekanik dayanıklılığı yalıtılmış bir şekilde kapsar. Tipik olarak kapsayamadığı şey ise, aynı donanımın bir hava aracının türbülanslı sınır tabakasında veya bir kaportanın akış izinin (wake) akış aşağısında, gövdenin gerçekte ürettiği titreşim spektrumunda ve görevin gerçekte uçtuğu sıcaklık aralığında bulunduğunda ne olduğudur. Bunlar gövde düzeyindeki koşullardır ve yalnızca faydalı yük, gerçekte uçacağı araca monte edildiğinde — veya o araçta temsil edildiğinde — var olurlar.
2. Aero-optik bulanıklık: türbülans sadece gövdeyi değil, görüntüyü de bozar
Çevredeki hava akışının içinden bakan herhangi bir kamera, lidar veya lazer sistemi için ilgili fizik aero-optik tir; bu, araştırmacıların türbülanslı bir sınır tabakasının içinden geçen bir ışık huzmesini nasıl bozduğunu ilk kez sayısallaştırdığı 1950'lere kadar uzanan bir çalışma alanıdır. Mekanizma basittir: türbülans hava yoğunluğunda yerel değişimler yaratır, yoğunluk değişimleri yerel kırılma indisini değiştirir ve bu değişken indisli alandan geçen bir dalga cephesi düz olmak yerine sapınçlı (bozulmuş) olarak çıkar.
Bu etki dalga boyuna bağlıdır ve modern sensörler için, bu alanın başlangıçta etrafında inşa edildiği sistemlerden daha fazla önem taşır. Sabit bir optik yol bozulması seviyesi için, görünür veya yakın kızılötesi ışık kullanan bir sistem (çoğu kameranın ve birçok lidarın kullandığı aralık), aynı türbülans seviyesinde eski bir uzun dalga boylu sistemin kaybedeceğinden çok daha fazla görüntü kalitesi kaybeder; 10,6 μm'lik bir lazerin performansını zar zor etkileyen bir bozulma seviyesi, yakın kızılötesi bir sistemin Strehl oranını (1,0'ın mükemmel olduğu standart bir görüntü netliği ölçüsü) mükemmele yakın bir seviyeden 0,67 civarına düşürebilir. Bir sensör podunun aerodinamik şekillendirmesinin ve montaj konumunun, içindeki optikler kadar önemli olmasının bir nedeni de budur.
Aero-optik etkilerin rüzgâr tüneli testleri, bir sensör henüz uçmadan önce tam da bu tür sınır tabaka kaynaklı görüntü bozulmasını ölçmek için yerleştirilen lazer tabanlı enstrümantasyonla ("Malley probu" tekniği) sıradan ses altı ve transonik tünellerde yürütülen, onlarca yıllık köklü bir uygulamadır.
3. Akış, faydalı yükün geri kalanına ne yapar?
- Titreşim. Bir gimbal veya kamera bağlantısı, bir laboratuvar sarsıcı tablasının idealize edilmiş taramasını değil, gövdenin gerçek titreşim spektrumunu görür; ve gimbal stabilizasyon sistemleri, yalnızca gövdenin gerçek uyarımı altında doğru bir şekilde ortaya çıkan belirli frekanslardaki titreşimi reddetmek üzere özel olarak ayarlanmıştır.
- Isınma. Bir pod veya kaporta içindeki sensör elektronikleri kendi ısılarını üretir ve muhafazanın etrafındaki hava akışı bu ısının uzaklaştırılıp uzaklaştırılmayacağını veya birikip birikmeyeceğini belirler; bu, statik bir tezgah ile hareketli hava akışı ortamı arasında tamamen değişen bir sorundur.
- Sadece gövdede değil, sensörün kendisinde buzlanma. Buzlanan bir optik pencere veya anten radomu, kanattan çok daha önce çalışmayı durdurur ve birikme modeli, o spesifik kaporta şeklinin etrafındaki yerel akışa bağlıdır.
- Kaporta şekline karşı sinyal kalitesi. Bir radom veya optik kubbe, aerodinamik sürükleme ile koruduğu şeye karşı şeffaflık arasında bir uzlaşmadır; şekli aerodinamik olarak yanlış yaparsanız, içinden geçen RF veya optik yolu da bozarsınız.
4. Bir faydalı yük test kampanyası gerçekte neyi ölçer?
- Tek bir statik temel çekim değil, havadan optik sistemler için geliştirilen aynı aero-optik enstrümantasyonu kullanarak hız ve açı aralığı boyunca görüntü veya dalga cephesi kalitesi .
- Gimbal veya stabilizasyon sisteminin kendi reddetme bant genişliğine karşı karşılaştırılan, gerçek gövde uyarımı altında sensör bağlantısındaki titreşim spektrumu .
- Çıplak bir açıklıktan değil, gerçek kaporta üzerinden bağlantı bütçesi veya optik verim ; muhafaza sadece bir kapak değil, sensörün optik veya RF yolunun bir parçasıdır.
- Durgun havada değil, temsili hava akışı altında kapalı elektroniklerin termal davranışı .
- Operasyonel zarf ile ilgili olduğu durumlarda, spesifik kaporta geometrisi üzerinde buzlanma birikimi .
5. Gördüğümüz beş hata
- Sensörü ve kaportayı ayrı ayrı kalifiye etmek. Sensörün gerçek görüş alanı ve dalga boyu göz önünde bulundurulmadan tasarlanan bir radom veya optik kubbe, kendi aerodinamik testini geçebilir ancak yine de faydalı yükün performansını mahvedebilir.
- Titreşim reddini jenerik bir sarsıcı profilinde test etmek. Bir laboratuvar titreşim spektrumuna göre ayarlanan bir gimbal, gerçek gövdenin ürettiği spesifik frekanslara yine de hazırlıksız yakalanabilir.
- Optik testleri sadece tezgaha özgü bir sorun olarak ele almak. Bir laboratuvar tezgahından alınan çözünürlük ve MTF rakamları, aynı optiklerin uçuş hızında türbülanslı bir sınır tabakasının arkasında ne yaptığı hakkında hiçbir şey söylemez.
- Muhafazayı termal yola göre değil, ağırlık ve sürüklemeye göre boyutlandırmak. Aerodinamik olarak temiz görünen sıkıca kaplanmış bir pod, içindeki elektroniklerin hiçbir zaman dayanacak şekilde derecelendirilmediği ısıyı hapsedebilir.
- Gövde buzlanma durumu kapsandığı için faydalı yük kaportalarındaki buzlanma testlerini atlamak. Bir radom veya optik pencere, üzerine monte edildiği kanattan farklı şekilde ve ilk olarak arızalanacak kadar farklı buz tutabilir.
6. Bu, entegrasyon programınız için ne anlama geliyor?
Sensör paketinizi, kaporta geometrinizi ve operasyonel zarfınızı bize gönderin , faydalı yükün sadece tezgahta değil, akış içinde gerçekte ne sunduğunu ölçen bir test kampanyası planlayalım. İlgili okuma: Bir kaportanın şeklinin de aynı derecede önemli olduğu
İHA buzlanma ve iklimsel testleri.
Kaynaklar ve notlar
- Havadan taşınan bir optik açıklığın yakınındaki türbülanslı akıştan kaynaklanan dalga cephesi sapınçlarının incelenmesi olarak aero-optik, kökeni Liepmann'ın 1952 tarihli sınır tabakası ışık sapması çalışmasına ve ses altı ve transonik hızlarda Malley probu rüzgâr tüneli ölçümleri yoluyla gelişimine dayanır: Cress, J.A., Gordeyev, S., Post, M.L., Jumper, E.J., "Aero-Optical Measurements in a Turbulent, Subsonic Boundary Layer at Different Elevation Angles," AIAA 2008-4214, 39th AIAA Plasmadynamics and Lasers Conference, 2008, Notre Dame Üniversitesi ve ABD Hava Kuvvetleri Akademisi'ndeki rüzgâr tünellerinde test edilmiştir.
- Sabit bir optik yol bozulması için görüntü bozulmasının dalga boyuna bağımlılığı (Strehl oranı örneği: aynı bozulma seviyesi için ~1 μm'de ~0,674'e karşılık 10,6 μm'de ~0,996): aynı kaynak, Giriş bölümü, Smith, W.J., Modern Optical Engineering, McGraw-Hill, 1966'daki Strehl oranı formülasyonuna atıfta bulunmaktadır.
- Test metodolojisi önerileri (titreşim spektrumu eşleştirme, kaportaya entegre optik/RF yol testi, faydalı yüke özgü geometride buzlanma) TunnelTech mühendislik uygulamalarıdır.