İkinci Bir Şans Yok: Kapalı Alan Tüneli Wingsuit Risklerinin Ne Kadarını Gerçekten Ortadan Kaldırır?
Wingsuit ile uçmayı öğrenmenin dürüst risk aritmetiği ve kapalı alan tünelinin bu riskin tam olarak hangi kısmını ortadan kaldırdığı — ve hangi kısmını kaldıramadığı.
Bir wingsuit BASE atlayışı, çıkış noktasına ve araziye bağlı olarak pilota 20 ila 90 saniye arasında gerçek bir uçuş süresi sunar. İlk üç saniyede yapılan bir hata, genellikle kalan süre içinde düzeltilemez. O atlayışın içinde ikinci bir şans yoktur; pilotun bir sonraki hamlesi ilk seferinde doğru olmak zorundadır, çünkü zemin yakındır ve çıkış noktasında duran bir eğitmen havaya uzanıp hatalı bir rotayı düzeltemez.
Kapalı alan tünelinin değiştirdiği aritmetik tam olarak budur; dürüst olmak gerekirse tamamını değil, ama bir kısmını.
1. Açıkça ifade edilen risk
En dikkatli şekilde incelenen wingsuit BASE popülasyonu —deneyimli pilotların bulunduğu, iyi yönetilen bir bölge olan Norveç'teki Kjerag Dağı'ndaki atlayışçılar— kabaca her 2.317 atlayışta bir ölüm gibi yayımlanmış bir ölüm oranına sahiptir. Daha az kontrollü popülasyonlar üzerinde yapılan daha geniş çaplı çalışmalar, kimin nerede atladığına bağlı olarak atlayışların ölümle sonuçlanma oranını %0,04'ten %1,67'ye kadar çok daha geniş bir aralığa yerleştirmektedir. Wingsuit'ler, onları kullanan atlayışçı sayısına kıyasla BASE ölümlerinde orantısız bir paya sahiptir ve belirlenen temel neden ekipman arızası değildir; uçuş rotasının yanlış hesaplanması, yani vücudun araziye göre gerçekte nereye gideceğinin yanlış değerlendirilmesidir.
Bu paragraftaki her bir rakam aynı temel sorunu tarif etmektedir: Bir wingsuit pilotu, kendisini hayatta tutan muhakeme yeteneğini neredeyse tamamen, doğası gereği tehlikeli olan atlayışlardan; yanlış bir kararın tanım gereği telafi edilemez olduğu irtifalarda ve yaklaşma hızlarında geliştirir. Bu, spora yönelik bir eleştiri değildir. Aynı aerodinamiğin tekrarlanabilir, düzeltilebilir, kapalı alan versiyonunu inşa etmeye değer kılan asıl nedendir.
2. Tekrar ve düzeltme gerçekte ne kazandırır?
Kapalı alan wingsuit tüneli atlayışı simüle etmez; bir atlayışın güvenli bir şekilde ve çok sayıda tekrarla öğretemeyeceği tek bir beceriyi izole eder: Hareket halindeki bir hava akışında vücut pozisyonu ve kontrol tepkisi. Bu beceri, stres altında bilinçli bir düşünce gerektirmeyi bırakana kadar yeterli sayıda ve yeterli düzeltmeyle pratik edilir.
Bunun somut olarak kazandırdıkları şunlardır:
- Olay sonrası değerlendirme yerine anında düzeltme. Tünelde bir eğitmen, aynı hava akışı içinde fiziksel olarak bulunur, aynı vücut pozisyonunu gerçek zamanlı olarak izler ve yanlış bir alışkanlık yerleşmeden önce bunu düzeltebilir; iş işten geçtikten sonra bir kask kamerası videosunu incelemekle yetinmez.
- Becerinin gerektirdiği kadar deneme. Bir wingsuit atlayışı, işlevsel olarak, pilotun pratik yaptığı şeyin tek bir denemesidir. Bir tünel seansı ise, hava akışının sabit tutulduğu tek bir saat içinde aynı hareketin onlarca kez denenmesidir.
- Bağlı ilk deneyim. Yeni pilotlar ilk seanslarında serbest uçuş yapmazlar. Kelimenin tam anlamıyla bağlıdırlar: Eğitmene bir halatla bağlı bir emniyet kemeri takarlar. Böylece hava akışı, vücut pozisyonu ve wingsuit uçuş hissi tamamen gerçekken, kontrol kaybı yaşanması basitçe henüz mümkün değildir.
3. Ne kazandırmaz — ve dürüst bir cevap neden önemlidir?
Tünel; arazi muhakemesini, çıkış zamanlamasını, stres altında paraşüt açmayı veya uçuş rotası ile dağ birbirine yaklaşırken pilotu hayatta tutan karar verme mekanizmasını öğretmez. Bu beceriler yalnızca gerçek atlayışta mevcuttur ve hiçbir kapalı alan pratiği bunların yerini tutamaz. Aksini iddia eden bir tesis, federasyon veya eğitim programı, tam da hizmet etmeye çalıştığı topluluk tarafından yalanlanacaktır; wingsuit pilotları, bir atlayışın onlardan tünel seansının istemediği neleri talep ettiğini çok iyi bilirler.
Dürüst iddia daha dardır ve ciddi bir alıcı için daha ikna edicidir: Kapalı alan tüneli, pilot henüz vücut kontrolünü geliştirme aşamasındayken, bu kontrolü atlayış koşulları altında öğrenmekten kaynaklanan risk kısmını ortadan kaldırır. Atlayışın kendisinden kaynaklanan risk kısmını ise ortadan kaldırmaz.
4. Güvenlik tesise gerçekte nasıl entegre edilir?
- Sadece uçanın altında değil, birden fazla düzlemde güvenlik ağı — bağlı veya başlangıç aşamasındaki bir pilot pozisyonunu kaybettiğinde, sadece üzerine ineceği bir zemine değil, birden fazla yönde yer değiştirmesini sınırlayacak bir sisteme ihtiyaç duyar.
- Kademeli emniyet kemeri sistemi , sabit, iki noktalı bir bağdan daha uzun bir çalışma halatına ve ancak her aşama başarıyla sergilendikten sonra tamamen serbest uçuşa geçiş — dikey rüzgâr tünellerinin skydiving öğrencileri için kullandığı aynı disiplinli ilerlemenin, wingsuit uçuşunun gerektirdiği daha yüksek ve daha eğik hava hızlarına uyarlanmış halidir.
- Hareketli bir hava akışına giriş ve çıkış protokolü. Bir pilotu eğimli bir hava akımına güvenli bir şekilde sokmak ve çıkarmak, kapıda bir kontrol kaybı anı yaşatmadan bunu başarmak, doğaçlama değil, başlı başına tasarlanmış bir prosedürdür.
- O seans sırasındaki tek işi tek bir uçanı izlemek olan bir eğitmen. Pilot çıkış noktasından ayrıldıktan sonra kimsenin müdahale edemediği gerçek atlayışın aksine, tünel, eğitimli bir gözlemciyi süreç boyunca sürekli ve düzeltici bir temas halinde tutar.
5. Bu, programınız için ne anlama geliyor?
Bunu kimin için inşa ettiğinizi bize söyleyin — bir federasyon eğitim programı, ticari bir tesis veya her ikisinin bir melezi — ve biz de güvenlik ağı, emniyet kemeri kademelendirmesi ve hava akışı giriş sistemini, onu kullanacak pilotların risk profiliyle tam olarak eşleşecek şekilde belirlemenize yardımcı olalım.
Kaynaklar ve notlar
- Wingsuit BASE atlayışı ölüm verileri (iyi belgelenmiş Kjerag Dağı bölgesinde yaklaşık her 2.317 atlayışta 1 ölüm; incelenen farklı popülasyonlarda atlayış başına kabaca %0,04 ila %1,67 arasında değişen daha geniş yayımlanmış ölüm oranı aralığı; wingsuit BASE ölümlerinin belirlenen başlıca nedeni olarak uçuş rotasının yanlış hesaplanması; wingsuit'lerin genel BASE ölümlerindeki orantısız payı): Mei-Dan, O., Monasterio, E., Carmont, M., Westman, A., "Fatalities in Wingsuit BASE Jumping," Wilderness & Environmental Medicine, 2013 ve BASE atlayışı ölüm istatistiklerinin daha sonra yayımlanan analizleriyle tutarlıdır.
- Kapalı alan wingsuit tüneli eğitim ilerlemesi ve güvenlik sistemleri (kademeli emniyet kemeri — serbest uçuştan önce daha uzun bir bağlama halatına ilerleyen başlangıç seviyesi iki karabinalı bağ, güvenlik ağı, bağımsız uçuştan önce ileri/geri/yan kayma kontrolü yoluyla eğitmen gözetiminde ilerleme, ilk kez uçan birinin serbest uçmaya hazır hale gelmesinden önce 20 dakika ila 2 saatlik tipik ilerleme süresi): faaliyette olan bir kapalı alan wingsuit tünelinin ilk elden tesis incelemesiyle tutarlıdır (Skydivemag, "Review: Indoor Wingsuit Tunnel").
- İlgili okumalar:
ve
the economics of an indoor wingsuit facilityüzerine yayımlanmış makalelerimiz.